Lokomotywa wieloczłonowa (lokomotywa wielosekcyjna) – lokomotywa składająca się z wielu członów (sekcji).
Lokomotywy wieloczłonowe wykorzystywane są głównie do prowadzenia ciężkich pociągów towarowych, rzadziej przez pociągi pasażerskie.
Eksploatacja w Polsce W Polsce eksploatowane są dwie serie lokomotyw wieloczłonowych: ET41 i ET42. Seria ET40 została odstawiona w 2009, a w 2012 rozpoczęto jej złomowanie, natomiast w latach 1990–1993 jeden egzemplarz ET40 był przebudowany na serię EP40. Wszystkie te pojazdy to elektrowozy dwuczłonowe.
Pierwszą lokomotywa dwuczłonową, która weszła do eksploatacji w Polsce, była lokomotywa serii ET40 wyprodukowana w zakładach Škoda w Pilźnie. Lokomotywa ta składała się z dwóch połączonych lokomotyw serii EU05 i mogła pociągnąć składy o masie 4000 t. Ogółem zakupiono 60 takich lokomotyw, które od połowy lat 70. obsługiwały przewozy towarowe na magistrali węglowej.
W 1977 w zakładach HCP w Poznaniu rozpoczęto produkcję pierwszych polskich lokomotyw dwuczłonowych serii ET41, stanowiących połączenie dwóch lokomotyw serii EU07 produkowanych wcześniej we wrocławskim Pafawagu.
Pod koniec lat 70. w zakładach NEWZ w Nowoczerkasku w ZSRR zakupiono partię 50 lokomotyw serii ET42, które były wzorowane na radzieckich lokomotywach WŁ10 i WŁ11.