Funkcje i kult mały|Prządka obraca nić życia przy kolebce Bogurodzicy. Fragment ikony „Narodzenia Bogurodzicy”, Ukraina, XVI wiek.|alt= Miały opiekować się ciężarnymi kobietami, zaś po urodzeniu dziecka wyznaczały mu los na resztę życia. Rodzanice pojawiały się o północy, trzy dni po narodzinach dziecka, przy jego kolebce, następnie miały przepowiadać dziecku dobry lub zły los na całe życie. Po określeniu losu dziecka ten zostawał zapisywany jako niezmywalny znak na czole. Zdania rodzanic o przyszłości dziecka często były sprzeczne, a ostateczną decyzję podejmowała ostatnia, najstarsza rodzanica. Pierwsza, najmłodsza rodzanica kręciła, druga mierzyła, a trzecia obcinała nić życia – im dłuższa nić, tym dłuższe będzie życie. U Słowian południowych niekiedy rozróżniano rodzanice od sudiczek, które miały pojawiać się przed śmiercią i podczas ważnych momentów życiowych. Czasami wzywano rodzanice, by te ochroniły rodzinę przed chorobami.