Przedstawiciele Partii Tory mówili wówczas dziennikarzom, że decyzja o tym, czy wejść do przyszłej koalicji rządowej będzie zależała od tego, czy ugrupowanie otrzyma dwie „centralne posady”, które będzie można podzielić pomiędzy Agudat i Degel. Ponadto, w celu uniknięcia niebezpieczeństwa rozłamu jak w 2004, ewentualny brak zgody co do tego, czy wejść do rządu, stać miał się przedmiotem dyskusji rabinów, będących przywódcami partii. Nie miało być natomiast podejmowane na mocy decyzji większości deputowanych do Knesetu z ramienia Partii Tory.
Tuż przed wyborami, w izraelskich środkach masowego przekazu pojawiały się informacje, że kierownictwo Partii Tory zastanawia się nad zawiązaniem koalicji rządowej z ugrupowaniem Kadima pod przywództwem Ehuda Olmerta, typowanym na zwycięzcę. Tak się jednak nie stało – Partia Tory pozostała w opozycji. Po wyborach ugrupowaniu udało się uzyskać 6 deputowanych i tym samym zwiększyć posiadaną liczbę miejsc w Knesecie o jeden mandat. Obecnie przewagę ma Agudat Israel, który obsadził 4 miejsca. Szóste miejsce zajmuje natomiast Ja’akow Kohen z dynastii Ger.
Wybory w 2009 roku i koalicja z Likudem