Kryteria diagnostyczne ICD-10 umieszcza picę w rozdziale V, obejmującym zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania. Dalej czyni rozróżnienie na picę u dzieci i u dorosłych. Pica u dzieci umieszczona została wśród zaburzeń zachowania i emocji z początkiem w dzieciństwie (F90-98). W ich obrębie zalicza ją do innych zaburzeń i emocji rozpoczynających się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym (F98), wraz z nieorganicznym moczeniem mimowolnym czy zanieczyszczaniem się kałem, a także zaburzeniem odżywiania się w niemowlęctwie lub dzieciństwie (z którymi należy picę różnicować). Figuruje pod nazwą pica w niemowlęctwie lub dzieciństwie. Przyporządkowuje jej się kod F98.3 (należy go używać tylko wtedy, gdy omawiane objawy nie wchodzą w skład obrazu klinicznego innego zaburzenia psychicznego, z wyłączeniem upośledzenia umysłowego).
Kryteria ICD-10 pozwalające na postawienie rozpoznania piki są następujące:
U osób dorosłych nie ma oddzielnego kodu oznaczającego picę. Koduje się ją jako inne zaburzenia odżywiania się (F50.8), należące do zaburzeń odżywiania się (F50) i zespołów behawioralnych związanych z zaburzeniami fizjologicznymi i czynnikami fizycznymi (F50-F59).
DSM-5 umieszcza picę wśród zaburzeń jedzenia i odżywiania się. Przewiduje następujące kryteria diagnostyczne: