Zajął 4. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1964. Startował w barwach Budowlanych Gliwice (1952-1955), CWKS Warszawa (1955-1957) i Piasta Gliwice (1957-1971).
Życie prywatne Urodził się przed II wojną światową w niemieckich wówczas Gliwicach. Jego rodzina w 1945 zdecydowała się pozostać w Polsce (na ich decyzję wpłynął fakt, że ojciec Frankego nie służył w wojsku, gdyż był niepełnosprawny). Języka polskiego Egon zaczął się uczyć dopiero w wieku 10 lat. Sam mówił o sobie, że jako chłopiec był Niemcem, później określał siebie jako Ślązaka, a w końcu zdał sobie sprawę, że jest Polakiem, choć ma niemieckie imię i nazwisko.
Po zakończeniu kariery wyjechał z rodziną w 1975 do Włoch, gdzie pracował z sukcesami jako trener, prowadząc także reprezentację narodową kadry szermierczej. Zamieszkał z żoną na stałe we Włoszech, ale nigdy nie ubiegał się o włoskie obywatelstwo, miał też dom w Polsce.
Jego dwaj bracia także uprawiali szermierkę, młodszy brat również został trenerem (mieszka w Brunszwiku). Egon Franke był żonaty (drugie małżeństwo) z Elżbietą Franke z d. Cymerman, która także była znaną florecistką i olimpijką. Starszy syn Witold, z pierwszego małżeństwa, mieszka w Gliwicach. Młodszy, Piotr, mieszka również we Włoszech i jest trenerem szermierki.
Filmy Egon Franke, reż.