Mahasidhów
Pobyt w Tybecie Atiśa przebywał w zachodnim Tybecie przez kolejne trzy lata spędzając większość czasu w zbudowanym za czasów Jeszego O klasztorze Toling. Wtedy też napisał swój najbardziej znany traktat „Lampa na ścieżce” (Bodhipathapradipa), będący odpowiedzią na zapotrzebowanie praktykujących buddyzm Tybetańczyków, na klarowne nauki pochodzące od zrealizowanego mistrza. Czas zajmowało mu także tłumaczenie świętych tekstów oraz bezpośrednie nauczanie (spotkał się np. z najwybitniejszym tybetańskim mnichem tamtych czasów Rinczen Zangpo). Chcąc dotrzymać danego władzom Wikramasili przyrzeczenia, po trzech latach pobytu w Tybecie udał się w drogę powrotną, jednak na granicy z Nepalem zatrzymały go działania wojenne. W tej sytuacji zawrócił i wraz ze swoimi uczniami skierował się do regionów centralnych.
W 1046 odwiedził Cang, rok później zawitał do najstarszego klasztoru w Tybecie Samje. W kolejnych latach podróżował po pozostałych zakątkach kraju nauczając i zgodnie z tradycją wszędzie wzbudzając wielkie zainteresowanie. Nigdy też nie wypełnił danego opatowi słowa. Zmarł w tybetańskiej wiosce Njetang w 1054 (Wylie: mnyes thang, w dolinie Kjiczu sKyid chu).