Res publica christiana – idea religijno-polityczna związana z uniwersalizmem papieskim, zgodnie z którą europejscy chrześcijanie tworzą jedną wspólnotę polityczną, odrębną od świeckiej władzy politycznej. Pojęcie jest wieloznaczne i używano go dość rzadko.
Późna starożytność i średniowiecze Pojęcie res publica christiana pojawiło się po raz pierwszy u Augustyna z Hippony w dziele O państwie Bożym (V w.n.e.), w którym Kościół katolicki stawiany jest jako alternatywna wobec Cesarstwa Rzymskiego wspólnota (res publica). Tym samym Augustyn kwestionował legitymację rzymskiej władzy, wskazując, że jest oparta na sile, a nie na sprawiedliwości. Z kolei Kościół jest prawdziwą res publica powstałą dla dobra ludzkości. W innym dziele, O pracy mnichów, Augustyn stwierdził, że „jedno jest bowiem państwo wszystkich chrześcijan” („omnium enim christianorum una respublica est”)Augustyn z Hippony, O pracy mnichów, XXV, 33, w: ..
W późniejszym okresie znaczenie tego pojęcia uległo zmianie, odchodząc od Augustiańskiej opozycji władzy świeckiej i duchownej. W okresie bizantyńskim papiestwa (VI w.