Niemieckie nazwy Ellguth są fonetyczną germanizacją staropolskiej nazwy Ligota i nie występowały pierwotnie w języku niemieckim.
Kolejny spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku, którego autorem jest J.E. Muller notuje niemiecką nazwę miejscowości Ellguth bei Woźnik wymieniając dwie kolonie wsi Pakullen oraz Skrzesówka, a także dwa pustkowia Gorol oraz Schwernol.
Historia Początki Ligoty Wieś istniała już, co jest poświadczone w dokumentach, w pierwszej połowie XV wieku. Nie wiadomo, czy Ligota powstała jako nowa wieś w toku tych przemian ekonomicznych, czy uległa przekształceniu dawniej istniejąca tu wieś. Z pewnością związana była z Woźnikami i podlegała sądownictwu miejskiemu.
Ligota wraz z Woźnikami płaciła księciu 20 grzywien groszy. W 1454 r. książę Bernard nadaje Woźniki swemu pisarzowi Piotrowi z Lubszy. Ówczesny dokument podaje ciekawy szczegół, że wieś Ligota zostaje odłączona od miasta wraz z trzema grzywnami groszy rocznego czynszu i połączona z Lubszą. Wtedy też nastąpiła zmiana przynależności parafialnej Ligoty. Na tę okoliczność istnieje legenda posiadająca dużą dozę dramaturgii. Otóż kiedy w Ligocie wybuchła zaraza, proboszcz woźnicki ze strachu przed chorobą, odmówił odwiedzania chorych.