Podstawowa wersja 400-422, produkowana od 1948, była napędzana silnikiem o pojemności 1074 cm³ i maksymalnej mocy 23 KM przy 3600 obr./min. Od 1954 weszła do produkcji wersja 401-422, napędzana silnikiem wzmocnionym do 26 KM przy 4000 obr./min (odpowiadająca modelowi osobowemu 401-420). Oba silniki były rzędowe, czterocylindrowe, benzynowe. Zbudowano łącznie 11 129 furgonów modelu 422. Furgony używane były w ZSRR głównie przez służby, jak poczta, oraz państwowe przedsiębiorstwa i sklepy, natomiast nie były sprzedawane na rynek prywatny.
Zakłady MZMA produkowały także same podwozia 400-420K (2562 sztuk), z których liczne były karosowane później w warsztatach jako furgony z niestandardowymi nadwoziami. Podobnym do furgonu wariantem było pięciodrzwiowe kombi 400-421, z drewniano-stalowym nadwoziem, które pozostało jednak w stadium prototypu.
Specjalnym wariantem, budowanym na potrzeby wojska, był Moskwicz z zabudowanym w tylnej części nadwozia agregatem startowym dla silników lotniczych APA-7, do którego dostęp był zapewniony pod podnoszonymi panelami.