Pytania wewnętrzne, jak i możliwe na nie odpowiedzi, formułowane są za pomocą nowych form wyrażeń. Odpowiedzi można znaleźć stosując bądź metody czysto logiczne, bądź empiryczne .
Rudolf Carnap, Empiryzm, semantyka, ontologia, IFiS PAN, Warszawa1950/2005: 13–14.W artykule Empiryzm, semantyka, ontologia Carnap wskazuje także na zasadność wprowadzonego podziału na zdania analityczne i zdania syntetyczne. Podział ten ma znaczenie dla próby pogodzenia ontologii angażującej w przedmioty abstrakcyjne ze stanowiskiem empiryzmu w filozofii. W następstwie ma on znaczenie dla przeprowadzonego przez Carnapa rozróżnienia na przedmiotowe pytania o istnienie, formułowane w ramach danego schematu pojęciowego, oraz na tak zwane pseudo-pytania klasycznej metafizykiArtur Kosecki, O poglądach Carnapa, Ajdukewicza i Quine'a na ontologię, Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria R. 26: 2017, Nr 1 (101), ISSN 1230–1493, s.73..
Według kontynuatorów Carnapa (metametafizyka) jedyne prawomocne pytania zewnętrzne mają charakter pragmatyczny: Czy powinniśmy przyjąć ten schemat pojęciowy?