Paweł Popiel herbu Sulima (ur. 21 lipca 1807 w Krakowie, zm. 6 marca 1892 tamże) – konserwatywny publicysta, polityk, prawnik, konserwator zabytków, autor pamiętników.
Życiorys Najstarszy syn Konstantego (1776–1847) i Zofii z Badenich. Wnuk Pawła, kasztelana sandomierskiegoL.Dębicki Paweł Popiel Czas 1892 nr 57 z 10 marca s. 1-2.
Po ukończeniu z wyróżnieniem gimnazjum św. Anny w 1823 rozpoczął studia prawnicze na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, gdzie kształcił się w latach 1823–1827. W czasie pobytu we Francji poznał m.in. Charles’a de Montalemberta oraz Hugues’a-Félicitégo-Roberta de Lamennaisa. Zwiedził także Anglię, której ustrój polityczny i społeczny ocenił jako najlepszy w Europie, choć nie dający się w mechaniczny sposób przenieść na grunt innych państw. Po powrocie do kraju podjął służbę w Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Powstanie listopadowe i Wiosna Ludów Wybuch powstania listopadowego uznał za poważny błąd polityczny. W grudniu 1830 wraz z Aleksandrem Wielopolskim usiłował zorganizować Towarzystwo Obywatelskie jako przeciwwagę dla klubu rewolucyjnego, jednak zimą 1830 zaciągnął się do oddziału powstańczego, biorąc udział w walkach.