Serbołużycka osada rozwijała się (zbudowano szkołę, powstała poczta) a jej mieszkańcy zakładali kolejne miejscowości w Teksasie, np. Winchester (hrabstwo Fayette) i Fedor (hrabstwo Lee). Następnie nastąpił stopniowy upadek Serbina. Serbołużyczanie byli postrzegani przez Teksańczyków jako kolejni emigranci niemieccy i stopniowo porzucali język łużycki dla języka angielskiego i przenosili się do miast. W 1930 Serbin miał zaledwie 60 mieszkańców.
Obecnie jest to miejscowość zabytkowa. W dawnej szkole mieści się „Wendish Heritage Museum” (Muzeum Dziedzictwa Serbołużyckiego); istnieje cmentarz z zabytkowymi nagrobkami pierwszych mieszkańców i kilka drewnianych domów pionierów. We wrześniu odbywa się festiwal „Wendish Fest”, podczas którego kultywuje się łużyckie obyczaje ludowe (malowanie pisanek, tradycyjne tańce i potrawy). W Teksasie trwałym śladem emigracji serbołużyckiej pozostało rozpowszechnione nazwisko „Noack” (niemiecka wersja słowiańskiego „Nowak”).
Zobacz też Panna Maria (Teksas) – osada górnośląskich emigrantów.
Kategoria:Obszary niemunicypalne w stanie Teksas