Języczka syberyjska (Ligularia sibirica (L.) Cass.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje na obszarach górskich w strefie umiarkowanej Europy i Azji oraz w strefie subpolarnej w Azji na obszarze od Francji po Rosyjski Daleki Wschód. Na południu granica zasięgu sięga po Półwysep Bałkański, Azję Mniejszą i Kaukaz, Kazachstan, północne Chiny, poza tym gatunek występuje na izolowanym obszarze w zachodnich Himalajach.
W Polsce jest gatunkiem krytycznie zagrożonym, ginącym i obecnie występuje na 6 tylko stanowiskach; w ostoi siedliskowej Suchy Młyn koło Szczekocin, w Pakosławiu koło Iłży, w okolicach Buska-Zdroju, na Lubelszczyźnie w rezerwacie Sobowice koło Zawadówki, w rezerwacie przyrody Bagno Serebryskie i na Polanie Biały Potok w Rowie Kościeliskim (jest to jedyne stanowisko tego gatunku w polskich Karpatach).
Morfologia thumb|left|Koszyczki thumb|left|Liść Pokrój Cała roślina jest naga lub rzadko tylko owłosiona, osiąga wysokość 50–150 cm. Tworzy kępy. Łodyga Pod ziemią grube kłącze wytwarzające liczne, ale krótkie korzenie przybyszowe. Wyrastają z niego tęgie, prosto wzniesione łodygi, o barwie czerwonobrunatnej. Liście Ulistnienie skrętoległe.