Było je można zobaczyć jedynie spod sufitu, więc, zgodnie z założeniami, jeśli pacjent podczas resuscytacji oddzielił się od swojego ciała i pamięta wszystko, co widział, powinien także być w stanie powiedzieć, co znajdowało się na obrazku. Pogłębiona faza badań objęła 101 osób, z których 55 pamiętało cokolwiek z czasu utraty świadomości. Najczęściej było to poczucie, że wszystko dzieje się szybciej lub wolniej niż zwykle (27 osób) oraz odczuwanie spokoju i przyjemności (22 osoby); 13 osób przyznało, że ich zmysły były bardziej ostre niż zwykle i tyle samo miało poczucie oddzielenia się od swojego ciała. Jednak tylko 2 osoby potwierdziły słuchową albo wzrokową świadomość tego, co działo się podczas resuscytacji. Nieskuteczna okazała się weryfikacja ich wrażeń przy pomocy obrazków ulokowanych pod sufitem, bowiem w miejscach, w których akurat oni byli poddawani resuscytacji takie obrazki nie były umieszczone.