Na początku XVII w. Nurhaczy utworzył z części Dżurdżenów silny związek rodowo-plemienny i opanował północną Mandżurię. W 1618 roku Nurhaczy rozpoczął ekspansję na południe, tworząc silne państwo ze stolicą w Mukdenie. W 1635 roku jego syn Hong Taiji przemianował podległych sobie żołnierzy, zorganizowanych w Osiem Chorągwi na „Mandżurów”, co przeniosło nazwę na region. W 1644 roku Mandżurowie podbili Chiny i założyli cesarską dynastię Qing rządzącą Chinami w latach 1644–1911.
W czasach kryzysu Chin na początku XX wieku o teren Mandżurii rywalizowały Rosja i Japonia. Po wojnie w latach 1904–1905 Mandżuria znalazła się pod wpływami Japonii. W 1932 roku po incydencie mukdeńskim i japońskiej inwazji powstało marionetkowe państwo Mandżukuo.
W sierpniu 1945 roku ZSRR zajęła Mandżurię (tzw. operacja kwantuńska), pokonując wojska japońskie. Wiosną 1946 roku Sowieci się wycofali, a władzę nad tym terytorium objęła Republika Chińska.
W 1949 roku Mandżuria znalazła się w obrębie Chińskiej Republiki Ludowej.