– temperatura wirtualna cząstki powietrza, – wirtualna temperatura otoczenia, – przyspieszenie ziemskie.
CAPE oblicza się zwykle za pomocą diagramów termodynamicznych przy wykorzystaniu zmierzonych wartości temperatury powietrza i punktu rosy.
Na diagramie CAPE to obszar zaznaczony plusami pomiędzy LFC i EL. Obszar zaznaczony minusami to zatrzymanie konwekcji (CIN). W tym obszarze wirtualna temperatura parceli powietrza jest niższa niż otoczenia i atmosfera jest tu stabilna. CIN wyraża energię potrzebną, by cząstka powietrza osiągnęła poziom swobodnej konwekcji. Gdy ta energia zostanie dostarczona (z ogrzewania, podnoszenia ciepłego powietrza przez zimne itd.), to dopiero wówczas nastąpi konwekcja proporcjonalnie silna do wartości CAPE i będą mogły rozwinąć się groźne zjawiska atmosferyczne.
Rodzaje i odmiany CAPE Rodzaje CAPE: SB CAPE (ang. Surface Based) — energia potencjalna dostępna konwekcyjnie liczona z cząstki powietrza zalegającej przy powierzchni ziemi oraz podniesiona do poziomu swobodnej konwekcji (LFC) ML CAPE (ang. Mixed Layer) — energia potencjalna dostępna konwekcyjnie liczona z cząstki znajdującej się na wysokości 100 mb z uśrednioną zmienną temperatur i wilgotności podniesioną do poziomu swobodnej konwekcji. MU CAPE (ang.