TiaczówPolski egzonim uchwalony na 115. posiedzeniu KSNG. (ukr. Тячів, Tiacziw) - miasto powiatowe w obwodzie zakarpackim na zachodniej Ukrainie (na Zakarpaciu). 8.839 mieszkańców . Leży w Kotlinie Marmaroskiej, na północnym brzegu Cisy. Lokalny ośrodek przemysłu spożywczego, w okolicy rozwinięte sadownictwo, w szczególności hodowla jabłek. Przez Tiaczów przebiega droga regionalna R03 z Chustu do Rachowa i linia kolejowa z Chustu do Wełykego Byczkiwa.
Tiaczów prawdopodobnie został założony na przełomie I i II tysiąclecia n.e. Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości Thechew pochodzi z 1329 - z przywileju króla Węgier Karola Roberta, podnoszącego Tiaczów wraz z Chustem, Wyszkiwem, Dołhym Polem i Syhotem Marmaroskim do rangi miast królewskich i udzielający mu różnych związanych z tym przywilejów. Przywileje te były potwierdzane w latach 1406, 1453, 1506 i 1551. Tiaczów leżał w komitacie Máramaros. Mieszkańcy miasta brali czynny udział w węgierskich powstaniach antyhabsburskich na początku XVIII wieku. Po upadku powstania na miasto nałożono kontrybucję, spłacaną przez dwa lata. Według spisu ludności z 1910, Tiaczów zamieszkiwało 5,9 tys. ludzi, z czego 4,5 tys. Węgrów, 0,9 tys. Rusinów i 0,4 tys. Niemców.