Jakie to imię – spytał mistrz. Chłopiec odparł Budda. Daoxin powiedział I ty nie masz imienia? A chłopiec na to Ono jest puste, więc go nie posiadam. Gdy rodzice zobaczyli wielkie zdolności swojego dziecka, zgodzili się, aby zostało uczniem Patriarchy. Tym chłopcem był Hongren.
W 645 r. cesarz Taizong zapragnął zobaczyć Daoxina i posłał wysłannika z pismem wzywającym go do pałacu, ale mistrz ozięble odrzucił zaproszenie. Cesarz wysłał ponowne zaproszenie, ale spotkał się z kolejną odmową, a nawet wyzwaniem, gdyż Daoxin napisał Jeśli pragniesz mojej głowy, utnij ją i weź sobie. Wtedy ona przyjdzie do ciebie, ale mój umysł nigdy nie przyjdzie. Cesarz wysłał więc ponownie posłańca z mieczem i żądaniem głowy mistrza. Jednak drugim poleceniem dla posłańca był nakaz niekrzywdzenia Daoxina. Gdy Patriarcha trzeci raz odmówił udania się do pałacu, usłużnie pochylił się i rozkazał wysłannikowi Tnij!