thumb|Yoritomo Minamoto (1147-1199), pierwszy z siogunów siogunatu Kamakura thumb|Takauji Ashikaga (1305-1358), pierwszy siogun siogunatu Ashikaga thumb|Ieyasu Tokugawa (1543-1616), pierwszy siogun siogunatu Tokugawa thumb|Yoshinobu Tokugawa, ostatni siogun siogunatu Tokugawa (1867) , szogunSłownik języka polskiego PWN – wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych, generalissimus w Japonii w latach 793–1868. Słowo shōgun jest skróconą wersją pierwotnego tytułu oficjalnego . Początkowo był to stopień wojskowy dowodzących cesarską armią japońską, później dziedziczny tytuł wojskowych władców Japonii, sprawujących faktyczną władzę w kraju rządzonym tylko nominalnie przez cesarza.
Okres panowania siogunów nazywany jest po japońsku . W języku polskim używa się w tym znaczeniu także słowa „siogunat” (lub „szogunat”), pochodzącego nie z języka japońskiego, ale od angielskiego słowa: „shogunate”.
Historia Funkcję sioguna, traktowaną wówczas jako tymczasową, wprowadzono w 794 r., przyznając ją Otomaro Ōtomo na czas wojny z Ajnami. Po zakończeniu wojny w 811 r. została ona zniesiona. Przywrócono ją dopiero pod koniec XII w. W 1192 r.