Odra (inne nazwy: Bataliony Odry, Polska Organizacja Podziemna „Odra”, Polska Organizacja Wojskowa „Odra”) – polska konspiracyjna organizacja wojskowa działająca w niemieckich obozach jenieckich i skupiskach robotników przymusowych na obszarze całego Pomorza od końca 1939 do połowy 1944.

Historia thumb|left|Krzyż na cmentarzu w Biskupicach, upamiętniający mieszkańców wsi zamordowanych w obozach koncentracyjnych KL Mauthausen za działalność w Batalionach Odry, w tym Jana Nowaka ps. „Skrzydło”. Została założona w listopadzie 1939 przez pułkownika dyplomowanego Witolda Dzierżykraja-Morawskiego ps. „Wallenrod”. Podstawę jej działalności stanowiła koncepcja Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego tworzenia konspiracji wśród polskich jeńców wojennych w oflagach i stalagach oraz skupiskach polskich robotników przymusowych. Na czele organizacji stał sztab (szef sztabu – kapitan Henryk Kosiński oraz major Wiesław Hołubski, major Bronisław Wandycz, porucznik Eugeniusz Kloc ps. „Brzoza”), który mieścił się początkowo w oflagu II C Woldenberg, a następnie w oflagu II D Gross-Born. Wszyscy członkowie byli zorganizowani w pododdziałach liniowych i pomocniczych w systemie trójkowym, które miały dużą autonomię.