300px|thumb Kraina neotropikalna – kraina zoogeograficzna obejmująca obszar Antyli i Ameryki Południowej aż do granicy z krainą nearktyczną (północny Meksyk) oraz wyspy Galapagos. W systemie państw zwierzęcych zalicza się do państwa Neogea.
Większość powierzchni tej krainy leży w strefie klimatu tropikalnego, jedynie na południowych krańcach występuje umiarkowany. Dominującą formacją roślinną są coraz bardziej niszczone lasy równikowe, zaś dalej na południe – obszary sawannowe i stepowe (pampa).
Fauna krainy neotropikalnej jest bardzo różnorodna i odmienna od spotykanej w innych krainach, dużo tu również form endemicznych. Wynika to z faktu, że przez długi okres rozwijała się w izolacji. Łożyskowe ssaki drapieżne wniknęły na obszar Ameryki Południowej dopiero przed trzema milionami lat, po jej połączeniu się z Ameryką Północną.
Najbardziej charakterystyczne grupy zwierząt: ptaki – najbogatsza na świecie awifauna licząca około 3500 gatunków i aż 32 rodziny endemiczne, np.: nandu, kusaki, tukany, skrzydłoszpony, kariamy, a z rzędu wróblowych – garncarzowate i mrówkowody, z których każda rodzina liczy ponad 200 gatunków.