Główne języki z tej grupy to:
Wschodnie języki eskimo-aleuckie (języki inuktitut) inuktitut – jest używany w Kanadzie inupiaq (unupiaq) – jest używany na Alasce oraz w Kanadzie kalaallisut (grenlandzki) – oficjalny język Grenlandii
Zachodnie języki eskimo-aleuckie (języki yupik) yupik środkowej Alaski alutiik – jest używany na Alasce yupik syberyjski – jest używany na Syberii, Alasce oraz w Kanadzie
Języki te są do siebie bardzo podobne i Inuici ze wszystkich grup mogą swobodnie porozumiewać się ze sobą. Język inuicki jest polisyntetyczny. Charakterystyczną cechą jest duża liczba afiksów. Rzeczownik może mieć do 36 afiksów, zaś czasownik nawet 600. Według badań H. Rinka narzecze grenlandzkie liczy 1371 podstawowych wyrazów i prawie dwa tysiące afiksów.
Historia Przybycie do Ameryki Północnej Ludzie pojawili się na obszarach arktycznych Ameryki Północnej już ok. 4500 lat temu. Pierwsze ludy tamtych obszarów określa się mianem kultury Dorset i kultury Thule. Lud Thule polował na foki i wieloryby. Kiedy kilkaset lat temu klimat uległ ochłodzeniu i wolne od lodu były tylko wody omywane ciepłymi prądami Oceanu Arktycznego, ludy zamieszkujące centralne i wschodnie obszary Arktyki przekwalifikowały się na łowców fok.