Po powrocie z wojska wrócił do pracy w Politechnice Śląskiej – w latach 1954–1956 był kierownikiem artystycznym i dyrygentem około 200-osobowego Zespołu Pieśni i Tańca. Z zespołem tym na Centralnych Eliminacjach w Łodzi zdobył II miejsce. W tym samym czasie był kierownikiem artystyczny i dyrygentem Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Gliwickiej.
Nabyte w zespołach doświadczenia utrwaliły jego zainteresowania i w 1956 roku rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury. Dyrygenturę studiował u prof. Artura Malawskiego, a po jego śmierci u prof. Witolda Krzemieńskiego. Dyplom ukończenia Wyższych Studiów w zakresie dyrygentury uzyskał we wrześniu 1961 roku i przez rok był dyrygentem Chóru Chłopięcego Państwowej Filharmonii w Krakowie.
W latach 1962–1966 był dyrygentem Chóru Polskiego Radia w Krakowie – nagrał archiwalnie około 400 utworów muzyki chóralnej a cappella. W latach 1965–1994 kierował chórem w Operze i Operetce Krakowskiej. Dyrygował gościnnie Orkiestrami Symfonicznymi w wielu miastach w kraju i za granicą.