Można określić prędkość wiatru dla której zachodzi równoważenie się tych sił, wówczas wiatr wieje ze stałą prędkością.
Formuła Równania Naviera-Stokesa w wersji wektorowej mają postać:
gdzie kolejne składniki równania wyrażone jako przyspieszenia, odpowiadają: – pochodna materiałowa oznaczająca przyspieszenie danej cząstki próbnej płynu (powietrza, wody), – siła Coriolisa wynikająca z rozpatrywania ruchu płynu względem obracającej się Ziemi, – siła gradientu ciśnienia, – siła grawitacji, – siły tarcia.
W równaniu tym opisującym warunki w swobodnej, nie zmieniającej się w czasie atmosferze największą wartość, mają składniki związane z siłą Coliorisa i gradientem ciśnienia.
W prostokątnym układzie współrzędnych w którym (x,y,z) oznacza kolejno kierunek wschodni, północny i pionowy, a (u,v,w) to odpowiadające im prędkości.