Emil Kazimierz Kołodziej (ur. 2 stycznia 1917 w Futomie, zm. 23 czerwca 2014) – polski prawnik i polityk, poseł na Sejm PRL V, VI, VII, VIII i IX kadencji. Minister przemysłu spożywczego i skupu (1971–1980), członek Rady Państwa (1980–1985).
Życiorys Syn Józefa i Zofii. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim i Uniwersytecie Warszawskim (kończąc je odpowiednio w 1940 i 1947). Od 1936 członek Stronnictwa Ludowego, następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, członek władz ZSL – w latach 1959–1984 członek Naczelnego Komitetu, w latach 1969–1981 członek Prezydium NK, w latach 1969–1971 sekretarz NK, w 1980 członek Sekretariatu NK.
Przed 1939 działacz młodzieżowych organizacji wiejskich, podczas II wojny światowej uczestnik ruchu oporu (Bataliony Chłopskie). W latach 1945–1957 pracował w spółdzielczości wiejskiej, był m.in. dyrektorem handlowym zarządu głównego Centrali Rolniczych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. Od 1950 adwokat.
W latach 1957–1969 podsekretarz stanu (wiceminister) w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego, w latach 1971–1980 minister przemysłu spożywczego i skupu.