Planetarne fale Rossby’ego W średnich szerokościach na Ziemi można zaobserwować, zwłaszcza na górnych mapach rozkładu ciśnienia, że istnieją silne odchylenia od czysto strefowego przepływu wiatru z zachodu na wschód. Te odchylenia są związane z wpływem gór oraz z kontrastem pomiędzy oceanem i lądem. Na półkuli północnej Góry Skaliste, które maja przebieg z północy na południe oraz kontrasty ląd-ocean pomiędzy Ameryką Północną i Oceanem Spokojnym i Oceanem Atlantyckim wpływają na powstawanie fal w czysto strefowym przepływie.
Liczba długości fal mieszczących się wzdłuż równoleżnika na danej szerokości geograficznej wokół Ziemi określa ich długość.
Strefowa liczba falowa 0 odpowiada przepływowi strefowemu (wiatry wiejące z zachodu na wschód), który jest symetryczny wokół osi Ziemi. Fale 1–5 klasyfikuje się jako długie fale planetarne i są utożsamiane w literaturze meteorologicznej z planetarnymi falami Rossby’ego. Prędkość fazowa fal Rossby’ego jest opisana przez zależność:
i są liczbami falowymi w kierunku południkowym i równoleżnikowym, parametr beta jest zdefiniowany jako
gdzie: – długość fali, – promień Ziemi, – szerokość geograficzna, – średni przepływ strefowy.