stanowi to mniej niż 1% ciśnienia przy powierzchni Ziemi (1013 hPa).
Według hipotezy, która tłumaczy obecność tak cienkiej atmosfery, głównym czynnikiem odpowiedzialnym za jej erozję jest wiatr słoneczny. W przeciwieństwie do Ziemi, Mars jest zbyt mały, by przez długi czas utrzymać silną magnetosferęMars zbyt mały by utrzymać życie. Wskutek braku pola magnetycznego o globalnym zasięgu, tory cząsteczek wiatru słonecznego nie są zakrzywiane i nie opływają planety (jak to ma miejsce na Ziemi), lecz zderzają się z cząsteczkami gazów atmosferycznych. W wyniku tych zderzeń cząsteczki tworzące atmosferę uzyskują na tyle dużą energię kinetyczną, że mogą odlecieć dowolnie daleko od Marsa.
Burze piaskowe thumb|300px|Burza piaskowa o globalnym zasięgu, widziana przez Teleskop Hubble'a thumb|300px|Zawartość metanu w atmosferze Marsa Jednym ze zjawisk zachodzących w marsjańskiej atmosferze, których efekty są widoczne z Ziemi nawet przez teleskopy amatorskie, są sezonowe burze piaskowe. Zdarzają się one najczęściej, gdy Mars znajduje się najbliżej Słońca (w peryhelium) i wykazują tendencję do podnoszenia temperatury powierzchni. Ich zasięg zmienia się od zjawisk lokalnych, do obejmujących całą planetę, kiedy przez teleskopy nie są widoczne niemal żadne szczegóły powierzchni.