Za twórcę brasiliany uważa się Paragwajczyka Manuela Fleitasa Solichaza: Mundial na końcu świata, dodatek do „Rzeczpospolitej” z 19 grudnia 2005 roku, s. 7, który z drużyną narodową swojego kraju zdobył w roku 1953 mistrzostwo Ameryki Południowej. Inne opracowania podają, że pierwsza systemem 4-2-4 zaczęła grać, prowadzona przez Gusztáva Sebesaza: Szwajcarski rygiel [w:] M.Ołdakowski, op.cit., s. 10-11 (autor cytuje opinię Jacka Gmocha), reprezentacja Węgier.
W 1956 roku do Europy na towarzyski mecz z Anglią przyjechała Brazylia. Mimo iż na Wembley przegrała 2:4, to od tej pory zaczęła występować w ustawieniu 4-2-4. Dwa lata później na mundialu 1958 selekcjoner „Canarinhos” Vicente Feola, wielki orędownik nowego systemu gry, poprowadził Brazylijczyków do zwycięstwa w turnieju, a 4-2-4 nazwane zostało brasilianą.