mały|Bálint Balassi mały|Tablica pamiątkowa na pałacu „Pod Baranami” w Krakowie mały|Tablica pamiątkowa na budynku Collegium Hosianum w Braniewie, upamiętniająca pobyt poety w tym mieście w latach 1590-1591 Bálint Balassi lub Bálint Balassa (ur. 20 października 1554 w Zwoleniu, obecnie Słowacja, zm. 30 maja 1594 w Ostrzyhomiu) – węgierski poeta odrodzenia. Tworzył po węgiersku i słowacku. Jeden z pierwszych znaczących poetów piszących po węgiersku.
Życiorys Bálint Balassi pochodził z protestanckiej, magnackiej rodziny węgierskiej. Był synem barona Janosa Balassi, komendanta twierdzy w Zwoleniu. W młodości jego wychowawcą był Péter Bornemisza, który też wzbudził w nim zainteresowania literaturą. Od 1565 Balassi uczęszczał do szkół w Norymberdze, gdzie otrzymał staranne wykształcenie (m.in. znajomość ośmiu języków). W latach 1573–74 studiował w szkole wojennej w Egerze. Wykształcenie militarne pozwoliło mu wraz z ojcem uczestniczyć w walkach z Turkami i Siedmiogrodem (posiadłości rodzinne leżały w habsburskiej części Węgier). Podczas walk z Siedmiogrodem dostał się do niewoli księcia Istvána Báthorego, który po koronacji na króla Polski zabrał swego więźnia-poetę ze sobą do Polski. Dopiero w 1577 udało się Balassiemu wrócić na Węgry, gdzie roztrwonił majątek prowadząc liczne miłostki i procesy.