Najczęściej jest ruchome: po naciśnięciu spustu migawki (3) podnosi się (do pozycji 5) i światło bez przeszkód dociera do odsłoniętej matrycy światłoczułej (4). Lustrzanka cyfrowa wyposażona jest w jeden obiektyw (1) i wbudowane w korpus lustro (2, na rysunku w pozycji dolnej), które kieruje światło padające przez obiektyw na matówkę (5), gdzie tworzy się obraz fotografowanego obiektu, i dalej, przez soczewkę Fresnela (6) i pryzmat pentagonalny (7) do wizjera (8). Są również modele, zwłaszcza starszych aparatów średnioformatowych, w których obraz na matówce obserwuje się bezpośrednio z góry, bez pryzmatu i wizjera.
Wyjątek stanowią aparaty z nieruchomym lustrem półprzepuszczalnym (SLT, ; np. Sony α55 i α33), gdzie część światła odbija się od lustra i trafia do układu AF, a część od początku pada na migawkę (3), zaś po jej otwarciu – na matrycę (4).