pallidus – dwie izolowane populacje: w południowo-zachodnich stanach USA na zachodzie i Karolinie Południowej na wschodzie Procyon l. psora – południowo-zachodnie wybrzeże USA i stan Kalifornia Dolna w Meksyku Procyon l. pumilus – Panama Procyon l. simus – północno-wschodnia Kalifornia Procyon l. vancouverensis – Vancouver
thumb|Podgatunek P. l. minor w Basse-Terre na Gwadelupie Cztery podgatunki szopa endemiczne dla niewielkich wysp Ameryki Środkowej i Karaibów po odkryciu były często uznawane za osobne gatunki. Zaliczają się do nich P. l. maynardi, zwany po angielsku Bahaman raccoon, podobny do niego P. l. minor (Guadeloupe raccoon), P. l. insularis (Tres Marias raccoon), większy niż przeciętna i o bardziej kanciastym kształcie głowy, a także wymarły P. l. gloveralleni (Barbados raccoon). Badania cech morfologicznych i genetycznych przeprowadzone w latach 1999, 2003 i 2005 doprowadziły do umieszczenia „szopów z wysp” jako podgatunków szopa pracza w trzecim wydaniu Mammal Species of the World. W wyniku tych badań wykazano również, że podgatunek P. l. minor został wprowadzony przez człowieka na wyspy Grande-Terre i Basse-Terre (Gwadelupa) zaledwie kilka stuleci temu i jest blisko spokrewniony z P. l. maynardi, żyjącym na wyspie New Providence w archipelagu Bahamów, położonej w odległości około 2 tys.