Jack Crawford, właśc. John Herbert Crawford (ur. 22 marca 1908 w Albury, Nowa Południowa Walia, zm. 10 września 1991 w Sydney) – australijski tenisista, zwycięzca sześciu turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej oraz jedenastu w grze podwójnej i mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa Praworęczny Crawford słynął z eleganckiego stylu gry, przede wszystkim klasycznych, precyzyjnych uderzeń z głębi kortu. W 1933 był pierwszym graczem, który stanął przed szansą wygrania Wielkiego Szlema. W finale mistrzostw Australii pokonał Keitha Gledhilla 2:6, 7:5, 6:3, 6:2, następnie w mistrzostwach Francji Henri Cocheta 8:6, 6:1, 6:3. Finał wimbledoński 1933 przeszedł do historii jako jeden z najciekawszych (m.in. w opinii Ala Laneya). Crawford pokonał w półfinale Japończyka Jirō Satō i zmierzył się w finale z Ellsworthem Vinesem. Dla wyniku meczu kluczowe okazały się dwa momenty – drugi set, w którym Crawford dwukrotnie wygrywał swoje gemy serwisowe ze stanu 0:40, by ostatecznie jedyny raz przełamać rywala i wygrać 11:9 oraz końcówka piątego seta, kiedy przy stanie 4:4 Australijczyk niespodziewanie zmienił taktykę i zagrał kilka punktów stylem „serwis-wolej”, czym kompletnie zaskoczył Vinesa.