New Bedford – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Massachusetts, nad zatoką Buzzards (Ocean Atlantycki). Od początku do połowy XIX wieku miasto było znanym centrum wielorybnictwa. Ze względu na bogactwo pozyskiwanego w nim tranu było nazywane „najbogatszym miastem świata”.
Geografia New Bedford położone jest w stanie Massachusetts, około 60 km na południe od Bostonu. Od zachodu graniczy z miastem Dartmouth, od północy z Freetown, od wschodu z Acushnet i Fairhaven. Od tego ostatniego oddziela je estuarium rzeki Acushnet, noszące nazwę New Bedford Harbor. Rzeka uchodzi do zatoki Buzzards, która ogranicza New Bedford od południa.
Do miasta należą również trzy wyspy leżące w New Bedford Harbor: Fish Island, Popes Island i Palmer Island.
Powierzchnia miasta wynosi 62,5 km², z czego 51,8 km² stanowi ląd.
Historia Teren dzisiejszego New Bedford został zasiedlony przez kolonistów z Plymouth w 1640 roku. Początkowo osada była częścią Dartmouth. Wybudowany w niej w 1767 roku statek Dartmouth był jednym z trzech którego ładunek zniszczono podczas herbatki bostońskiej w 1773. Podczas amerykańskiej wojny o niepodległość Bedford było wykorzystywane jako przystań amerykańskich korsarzy. Z tego powodu w 1778 Brytyjczycy zaatakowali i zniszczyli osadę.