Emil Nolde, właściwie Hans Emil Hansen (ur. 7 sierpnia 1867 w Nolde pod Tønder (Szlezwik Północny, Dania), zm. 13 kwietnia 1956 w Seebüll w Niemczech) – niemiecki malarz i grafik pochodzenia duńsko-fryzyjskiego, jeden z głównych przedstawicieli niemieckiego ekspresjonizmu.
Życie i działalność Kształcił się jako snycerz we Flensburgu. Później studiował w Karlsruhe, Monachium i Paryżu. Od 1892 uczył w szkole rzemiosła artystycznego w Sankt Gallen. W 1898 osiadł w Berlinie, gdzie przyjął pseudonim artystyczny (1902) od nazwy rodzinnej miejscowości. Rok później osiedlił się na wyspie Als, ale sporo podróżował, m.in. do Azji i Oceanii. Od lutego 1906 do 1907 r. był związany z grupą „Die Brücke”, którą opuścił, nie potrafiąc pracować w grupie.
Początkowo pod wpływem postimpresjonizmu, po 1908 tworzył ekspresjonistyczne kompozycje graficzne i malarskie, o tematyce religijnej i symbolicznej (np. motyw z maskami). Jego twórczość odznaczała się uproszczoną formą i żywą, ostrą, barwną plamą oraz dążeniem do groteski i deformacji.
Z okazji 60. urodzin jego prace w 1927 prezentowano w licznych miastach Niemiec.