Po wybuchu I wojny światowej Kirchner zgłosił się na ochotnika do wojska. Służył jako kierowca. Na początku 1915 został przeniesiony do Halle, gdzie w wyniku dużego obciążenia fizycznego oraz dyscypliny załamał się nerwowo. W jednym ze swoich autoportretów przedstawił się wtedy bez ręki (Autoportret jako żołnierz). W listopadzie 1915 Kirchner ze względu na stan zdrowia został urlopowany z wojska. Był też uzależniony od alkoholu i (morfiny). Przeniesiono go wtedy do sanatorium Königstein im Taunus w pobliżu Frankfurtu. To tam w 1916 wykonał pięć słynnych fresków w technice enkaustycznej. Zostały one zniszczone w latach 1937/1938 i w 2022 w wyniku wielomiesięcznych prac na Technische Hochschule Aschaffenburg zrekonstruowano je cyfrowo w oryginalnej wielkości i kolorystyce.
Stan zdrowia Kirchnera uległ jednak pogorszeniu w wyniku obrażeń odniesionych w wyniku potrącenia przez samochód i w 1917 przeprowadził się do Davos w Szwajcarii. Nadal cierpiał na depresję. Przez długi czas nie wierzył bowiem, iż osiągnie sukces w życiu artystycznym. Z tego powodu sprzedał część prac zgromadzonych w Berlinie. Od 1920 artysta zaczął jednak odnosić sukcesy artystyczne, a jego prace wystawiane były w muzeach Monachium, Hamburga i Nowego Jorku.