Art nastąpił po swym szwagrze Conaire II Caemie („Przystojnym”), który zginął z ręki Neimida, syna Sroibcinna (Sroibcenna). W dwudziestym pierwszym roku panowania doszło do bitwy pod Cennfebrat z synami króla Munsteru Oiliolla (Aililla) I Oluma i trzech synów Cairbre’a II (Cairbre Musc, Cairbre Riada i Cairbre Bascainn) przeciwko Druidowi Daderze. W bitwie padł Neimid, król Ernai z Munsteru, Dadera, druid Dáirine. Ten zginął z ręki Eogana Mora, syna Oiliolla. Neimid zaś został zabity przez Cairbre’a Riadę w zemście za śmierć swego ojca. Natomiast Lugaid MacConn został raniony w udo przez Cairbre’a Musca, następnie wygnany z Irlandii do Brytanii. Zawarł tam przymierze z królem Beinnem Britem.
Art, po trzydziestu latach panowania, został pokonany i zabity w bitwie pod Magh Mucruimhe, przez Lugaida MacConna i jego cudzoziemskich wojowników. W tej bitwie, wraz z Artem, polegli także jego siostrzeńcy, synowie siostry Sadb, mianowicie, siedmiu synów Oiliolla I Oluma, którzy przybyli z nim przeciwko MacConnowi, ich bratu przyrodniemu. Byli to Eogan Mor (właściwie syn Aine), Dubmerchon, Mugcorb, Lugaid, Eochaid, Diochorb i Tadg;