Jerzy Stanisław Bolesławski (ur. 25 lutego 1940 w Przemyślu) – polski działacz samorządowy i PZPR, w latach 1986–1990 prezydent miasta stołecznego Warszawy, ostatni prezydent Warszawy okresu PRL.
Życiorys Urodzony w Przemyślu, 25 lutego 1940 jako syn Felicji i Stanisława Bolesławskiego, majora dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej jego ojciec został skierowany na wschodnią granicę, w okolice Stanisławowa. Matka, będąc w ciąży, podjęła próbę dotarcia do męża, lecz po wkroczeniu wojsk radzieckich 17 września 1939 roku zatrzymała się w Przemyślu, odcięta od dalszej drogi. Dwa dni później, 19 września, jej mąż zginął pod Stanisławowem.
Absolwent Politechniki Warszawskiej. W latach 1965–1971 mistrz i kierownik oddziału w Hucie Warszawa. Był działaczem organizacji młodzieżowych, m.in. Związku Młodzieży Socjalistycznej (1961-1971), a następnie od 1966 PZPR. Był zastępcą kierownika (1972-1974) oraz kierownikiem (1974-1975) Wydziału Propagandy Komitetu Warszawskiego PZPR, od 1975 wchodził w skład egzekutywy Komitetu Warszawskiego PZPR. Od roku 1975 do 1979 przewodniczył Radzie Warszawskiej Federacji Socjalistycznej Związku Młodzieży Polskiej i Zarządowi Wojewódzkiemu Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej.