W czasie rządów Leona wpływy Aspara i jego rodziny osiągnęły punkt szczytowy. Oprócz sprawowania dowództwa nad piątą częścią wojsk comitatenses, czyli około 20 000 żołnierzy, w tym około 30% jazdy) oraz posiania oddziałów przybocznych (buccellarii), Aspar mógł liczyć na wsparcie Ostrogotów osiedlonych w Tracji jako sprzymierzeńcy (foederati), których siły szacowane są na 10 000. Z dowódcami Ostrogotów łączyły go koligacje rodzinne. Poza tym jego syn Ardabur dowodził armią wschodnią (per Orientem) liczącą 20 000 żołnierzy. Pozycję Aspara porównuje się do roli jaką pełnił w cesarstwie zachodniorzymskim Aecjusz, a później Rycymer. W 458 ponownie został konsulem i podczas panowania Leona pełnił rolę komesa i magistra militum praesentalis. Urząd magistra militum sprawował wielokrotnie w latach 424–425, 431–434, 441, 443, 449 oraz od 451 prawdopodobnie do śmierci w 471.
Upadek i śmierć Od początku lat 60. cesarz Leon starał się wyrwać spod dominacji Aspara poprzez oparcie się na oddziałach Izauryjczyków dowodzonych przez Tarasikodissa, który zmienił imię na Zenon. Syn Aspara, Ardabur, spiskował przeciw cesarzowi Leonowi i w 466 został usunięty z urzędów pod zarzutem zdrady i współpracy z Persami.