Ponadto, prędkości marszowe i ekonomiczne kutrów odbiegały od kutrów torpedowych projektu 183 i kutrów rakietowych projektu 205 ('Osa'), utrudniając ich działanie we wspólnych zespołach uderzeniowych. Jedyną zaletą zastosowania turbiny była bardzo wysoka prędkość maksymalna kutrów, limitowana jednak pogodą i wytrzymałością kadłuba. Ogólnie bardziej udane były radzieckie kutry proj. 206 (ozn. NATO 'Shershen'), zunifikowane z kutrami rakietowymi proj. 205, o konwencjonalnej konstrukcji (napędzie z trzech silników M-503) i silniejszym uzbrojeniu, które opracowywane w podobnym czasie, weszły wcześniej do służby.
Oprócz problemów technicznych, służba na kutrach proj. 664 była bardzo uciążliwa, wiążąca się z bardzo wysokim poziomem hałasu przy pracy turbiny oraz drganiami i wibracjami. Przy tym, możliwości odpoczynku załogi był ograniczone przez jednozmianową obsadę i ciasne pomieszczenia z ograniczoną do 7 ilością miejsc do spania. Kutry miały też niewielki zapas wody słodkiej.
Uzbrojenie 4 wyrzutnie torped OTAM-53-206 kalibru 533 mm 1 podwójnie sprzężona armata 30 mm AK-230,