Do wybuchu wojny angażował się również w działalność Łódzkiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. Od 1913 roku angażował się w działalność syjonistyczną.
W 1902 roku poślubił w Łodzi Itę vel Idę z domu Bender, córkę Icka i Dwojry. Małżeństwo było bezdzietne.
W 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej, wraz z żoną wyjechał do Moskwy. Przeniósł tam również produkcję swoich zakładów. Wkrótce zaczął angażować się w działalność społeczno-pomocową. W 1915 roku był inicjatorem zorganizowania w Moskwie konferencji na temat pomocy Żydom w Królestwie Kongresowym. Narodziła się wtedy idea powołania Ogólnego Komitetu Pomocy Polskim Żydom (jid. Algemejner Hilf-Komitet far Pojlisze Jidn). Rumkowski był jego aktywnym członkiem.
W II Rzeczpospolitej thumb|Mieszkanie i biuro Rumkowskiego jako agenta ubezpieczeniowego przy ul. J. Kilińskiego 105 w Łodzi thumb|Grób Ity, pierwszej żony Chaima Rumkowskiego, na Nowym cmentarzu żydowskim przy ul. Brackiej w Łodzi, kwatera „lewa D”, obok grobu Hertzów W 1919 roku powrócił do Łodzi. Prawdopodobnie w tym okresie porzucił branżę tekstylną i podjął pracę jako agent ubezpieczeniowy. Według relacji jego bratanka pracował dla brytyjskiego towarzystwa ubezpieczeniowego Prudential International Assurance oraz dla Towarzystwa Silesia;