w 1938 roku zasiadł w prezydium centrali CENTOS.
Działalność Rumkowskiego na niwie społecznej ogniskowała się jednak przede wszystkim wokół Internatu dla Dzieci Żydowskich i Fermy w Helenówku. Od 1925 roku do 1939 roku pełnił funkcję prezesa zarządu tej placówki. „Helenówek” miał w założeniu stanowić nowoczesną, samowystarczalną instytucję wychowawczą, otwartą także dla dzieci nieosieroconych – pochodzących z dysfunkcjonalnych rodzin. Jej celem było kształcenie żydowskich pionierów i rolników, m.in. z myślą o kolonizacji Palestyny. Jednocześnie placówka w dużej mierze oparła swoją działalność na koncepcjach pedagogicznych Janusza Korczaka. Rumkowski stworzył od podstaw bazę materialną „Helenówka”, aczkolwiek pod koniec lat 30. internat i ferma znalazły się w głębokim kryzysie finansowym. Prowadził także działalność publicystyczną, redagując oraz publikując na lamach pism „Helenówek” i „Sierota” artykuły dotyczące działalności wychowawczej, a także polityki. Doświadczenia organizacyjne uzyskane w „Helenówku” wykorzystał później zarządzając gettem łódzkim.