Dalej, podążając w kierunku północnym biegnie obok kompleksu wysokościowców .KTW, Spodka i siedziby Głównego Instytutu Górnictwa (plac Gwarków, skrzyżowanie z ulicą Misjonarzy Oblatów MN i ulicą Katowicką). Na wysokości skrzyżowania z ulicą Słoneczną i ulicą Jesionową aleja W. Korfantego wkracza na obszar dzielnicy Wełnowiec-Józefowiec.
W rejonie Wełnowca krzyżuje się z ulicą Konduktorską i ulicą Gnieźnieńską (pl. Walentego Fojkisa), mijając wcześniej zabytkowy gmach Sądu Apelacyjnego oraz tereny nieistniejącej huty „Hohenlohe”, a za nim kolonię Fryderyka. Droga kończy swój bieg przy skrzyżowaniu z ulicą Telewizyjną obok placu Alfreda, kolonii Alfred i Lasku Alfreda, na granicy miasta z Siemianowicami Śląskimi.
Historia thumb|left|Zabudowania Kuźnicy Boguckiej w 1823 roku, przy drodze dworskiej (późniejszej alei W. Korfantego) thumb|left|Kuźnica Bogucka na litografii Ernesta Knippla z około 1830 roku
Około 1360 roku nad rzeką Roździanką (dzisiejszy potok Rawa, przykryta betonowymi płytami, płynąca pod aleją w rejonie Rynku) na miejscu dzisiejszego Separatora została założona kuźnica w ówczesnej Kuźnicy Boguckiej (dzisiejsze Śródmieście).