Pasjonował się folklorem i pejzażami tego rejonu, nazywając go swoją „duchową ojczyzną”. Stanowił dla niego największe natchnienie.
Uważał, że istnieje związek między sztuką i nauką ukazujący się w tym, że w obu tych dziedzinach objawia się Bóg. Poszukiwał, jak mówił, „niezmiennych zasad w sztuce”. Niektóre dzieła, a także rozważania teoretyczne Paula Sérusiera i innych nabistów nazwane są „poszukiwaniem absolutu” naznaczonym mistycyzmem, który objawia się m.in. w prostocie i pragnieniu ukazania uniwersalnego piękna.
Wybrane dzieła Biała krowa (ok. 1895), Muzeum Narodowe w Warszawie Bretonka siedząca nad brzegiem morza (1895), Muzeum Narodowe w Warszawie Melancholia albo bretońska Ewa (ok. 1891), Musée d’Orsay Naik-narzeczona (1895), Muzeum Narodowe w Warszawie Panneau bretońskie z dziećmi (1894), Muzeum Narodowe w Warszawie Piorące w Laicie (1892), Sen ziemi (ok. 1894), Muzeum Narodowe w Warszawie Talizman (1888), olej na desce 27 × 22 cm, Musée d’Orsay Zbieracz morskiej trawy (1890), Zbiór jabłek (1895), Zjadacze węży (1894), Muzeum Narodowe w Warszawie
Galeria
Bibliografia M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa. Linki zewnętrzne Galeria obrazów Paula Sérusiera
Kategoria:Francuscy malarze modernizmu Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Malarze związani z Paryżem Kategoria:Nabiści Kategoria:Szkoła z Pont-Aven Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1927