Pierwsza misja rozpoczęła się po 17 kwietnia 1121 i zakończyła przed 16 maja 1122, natomiast druga rozpoczęła się 30 września 1123 i trwała do wiosny 1125..
W nocy 14 lutego 1130 r., zaraz po śmierci Honoriusza II, kilku młodych kardynałów, stanowiących jednak większość komisji elektorów, zebrało się potajemnie w klasztorze świętych Grzegorza i Andrzeja (SS. Andrea e Gregorio in clivo scauri) i wybrało ze swojego grona papieżem Innocentego II. Postawieni przed faktem dokonanym pozostali elektorzy w większości nie uznali tej nominacji i tego samego dnia odmówili akceptacji dla papieża podczas ingresu w bazylice św. Jana na Lateranie. Zebrali się w swoim gronie w kościele św. Marka i ogłosili papieżem Anakleta II. Podwójny wybór spowodował w Kościele katolickim schizmę.
Anaklet II został konsekrowany na biskupa 23 lutego 1130 r. w bazylice św. Piotra na Watykanie. Szybko zdobył uznanie wśród Rzymian. Jako zręczny polityk przeciągnął na swoją stronę normandzkiego władcę Sycylii Rogera II, którego koronował na króla. Opowiedziały się za nim: Akwitania, Szkocja, północne Włochy i Polska. Początkowo poparł go również król niemiecki Lotar III. W tym samym czasie Innocenty II uciekł do Francji, gdzie zdobył przychylność Ludwika VI.