Nornik tatrzański, darniówka tatrzańska (Microtus tatricus) – gatunek ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Nornik tatrzański występuje endemicznie w Karpatach, zamieszkując w zależności od podgatunku: M. tatricus tatricus – Tatry (zachodnie Karpaty) w południowej Polsce i północnej Słowacji. M. tatricus zykovi – wschodnie i południowe Karpaty w południowo-zachodniej Ukrainie i Rumunii. Zasiedlają różnorodne siedliska górskie zarówno doliny, jak i górne granice lasu, w przedziale wysokości 850–2350 m n.p.m.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1952 roku czeski zoolog Josef Kratochvíl, nadając mu nazwę Pitymys tatricus. Holotyp pochodził z Doliny Staroleśnej, w Tatrach Wysokich, w Słowacji.
M. tatricus należy do podrodzaju Terricola i prawdopodobnie jest blisko spokrewniony z grupą gatunkową multiplex. Dawniej umieszczany w Pitymys. Nornik tatrzański jest karpackim endemitem, a pojawił się na tym terenie w okresie holocenu.