Pochodzenie Lingwiści nie są zgodni co do pochodzenia formy języka koine. W starożytności uważano, iż koine powstała ze zmieszania czterech dialektów języka starogreckiego. Austriacki lingwista Paul Kretschmer w książce z roku 1901 podtrzymywał pogląd starożytnych filologów, iż początek grece koine dało zmieszanie dialektów greki klasycznej. Z kolei takie autorytety jak m.in. Willamowitz popierały przekonanie, iż koine zawierająca olbrzymią ilość elementów dialektu attyckiego stanowi uproszczoną formę dialektu jońskiego. Obecnie większość uczonych akceptuje pogląd sformułowany przez greckiego lingwistę G. N. Hatzidakisa, wedle którego rdzeń greki koine, mimo naleciałości czterech dialektów greki klasycznej, stanowi dialekt attycki.
Fonologia Charakterystyczne przemiany prowadzące do formy koine to przede wszystkim: stopniowy zanik różnicy między długimi i krótkimi samogłoskami zmiana natury akcentu wymawianie dyftongów , jako samogłoski oraz jako samogłoski . dyftongi , zaczynają być wymawiane jako ], spółgłoski , , wymawiane dotychczas jako , , ,