Zygmunt Moczyński (ur. 23 lutego 1871 w Bydgoszczy, zm. 17 września 1940 w Palmirach) – pedagog muzyczny, kompozytor, dyrygent, przywódca pomorskiej organizacji konspiracyjnej Batalion Śmierci za Wolność w latach 1939–1940.
Życiorys W zaborze pruskim Urodził się 23 lutego 1871 roku w Bydgoszczy. Najmłodszy syn Marcina i Eleonory z Holsteinów. Jako dziecko grał na organach i śpiewał w chórze. Uczęszczał do Instytutu Muzycznego w Bydgoszczy, ale z powodu trudnej sytuacji finansowej nie ukończył nauki. Pierwsze kompozycje stworzył jako nastolatek. Kontynuował naukę w Rogoźnie (23 lutego 1893 roku zdał maturę) i Seminarium Nauczycielskim w Paradyżu (ob. Gościkowo), przygotowując się do pracy nauczyciela. Jako seminarzysta skomponował balladę „Król ślepiec”.
Po zdaniu egzaminu został nauczycielem w Koźminie Wielkopolskim. Tam kierował polskim ruchem muzycznym, zwalczanym przez władze pruskie. Był zwolennikiem Narodowej Demokracji. Otrzymał skierowanie do Instytutu Nauki Kościelnej w Berlinie. Tam uzyskał dyplom dyrygenta, organisty oraz nauczyciela muzyki i śpiewu.