Podczas nalotu w dniu 3 grudnia 1944 trzech pilotów jednostki (Shinomiya oraz sierżanci: Masao Itagaki i Matsumi Nakano) wystartowało na swoją pierwszą misję. Shinomiya staranował B-29 i, a następnie zdołał wylądować swoim Ki-61, pozbawionym części lewego skrzydła. Po swoim ataku Itagaki musiał opuścić uszkodzony myśliwiec na spadochronie. Nakano zdołał uszkodzić bombowiec o nazwie własnej „Long Distance” z 498. Grupy Bombowej, po czym musiał lądować awaryjnie. Jako element akcji propagandowej, myśliwce Shinomiji i Nakano zostały wystawione na widok publiczny w tokijskim domu towarowym Matsuya, razem z naturalnej wielkości kartonowym przekrojem przedniej części B-29. Trójka pilotów otrzymała (utworzone imperialnym edyktem z 7 grudnia 1944) odznaczenie . Do końca wojny odznaczenie to było nadawane prawie wyłącznie pilotom myśliwskim zwalczającym B-29. Po publicznym ujawnieniu jednostki Hakagure-Tai, przemianowano ją na Shinten Seiku Tai (jednostka ataków taranem). 27 stycznia 1945 roku sierżant Masao Itakagi przeprowadził kolejny atak taranem, ponownie ratując się skokiem na spadochronie i otrzymując kolejne odznaczenie. Stał się on w ten sposób jednym z dwóch żołnierzy odznaczonych Bukochosho podwójnie.