W 1965 reprezentowała Luksemburg podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w Neapolu. Wykonała wówczas piosenkę Serge’a Gainsbourga Poupée de cire, poupée de son, która zwyciężyła w konkursie. W latach 1966–1972 regularnie koncertowała w Niemczech. W 1987 nagrała dedykowaną Elli Fitzgerald piosenkę Ella, elle l'a, która stała się przebojem dyskotek i doczekała wielu coverów (m.in. Francis Cabrel, Kate Ryan, Alizée, Jenifer Bartoli, Natalia Szroeder).
Zmarła w wyniku komplikacji po zakażeniu spowodowanym chorobą nowotworową.
Dyskografia thumb|France Gall (1968)
Albumy Les Sucettes (1965) Baby Pop (1966) 1968 (1967) France Gall (6 stycznia 1976) Dancing disco (27 kwietnia 1977) France Gall Live (live album, 9 listopada 1978) Starmania (różni artyści) (16 października 1978) Paris, France (19 maja 1980) Tout pour la musique (10 grudnia 1981) Palais des Sports (live album, 4 listopada 1982) Débranche (2 kwietnia 1984) France Gall au Zénith (live album, 4 lutego 1985) Babacar (19 lutego 1987) Le Tour de France 88 (live album, 7 listopada 1988) Double jeu (z Michel Berger, 12 czerwca 1992) Simple je (Débranchée à Bercy 93) (live album, 29 października 1993) Simple je (Rebranchée à Bercy 93) (live album, 28 stycznia 1994) Pleyel (live album, koncert odbył się w 1994 r., wydanie albumu – grudzień 2005) France (29