Klaudiusz Hrabyk, ps. „Twardzis”, „Twardzic” (ur. 5 sierpniaPowstańcze biogramy. 1902 we Lwowie, zm. 26 grudnia 1989 w Warszawie) – polski polityk narodowo-demokratyczny i dziennikarz, doktor filozofii, powstaniec śląski, współtwórca Młodzieży Wszechpolskiej, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski, współpracownik Służby Bezpieczeństwa.
Życiorys Syn Piotra i Stefanii z Twardowskich. Ukończył szkołę średnią w Przemyślu. Brał czynny udział w przewrocie 1918 jako żołnierz. Po powrocie do szkoły organizował Związek Filaretów, w latach 1917–1920 redagował „Tekę Filarecką”.
W latach 1919–1920 redagował czasopismo „Swój do Swego”. W 1920 zdał egzamin maturalny, po czym wstąpił do Armii Ochotniczej, walczył na froncie i został ranny pod Rożyszczami. W międzyczasie nawiązał kontakt z delegatami Zetu – m.in. Włodzimierzem Świrskim.
Brał czynny udział w III powstaniu śląskim.